UGent

Electroreceptie bij dolfijnen

Auteur: Nicole U. Czech-Damal

Diverse vissoorten en amfibieƫn zijn in staat elektrische impulsen in hun omgeving waar te nemen, maar in zoogdieren werd dit vermogen tot nu toe enkel bij vogelbekdieren geattesteerd. Bij vissen en amfibieƫn gebeurt electroreceptie door middel van een speciaal orgaan, het zijlijn orgaan. Bij het vogelbekdier bevinden zich receptoren in de snavel, waardoor het dier in staat is elektrische impulsen van prooidieren op te vangen. Wanneer vogelbekdieren onder water foerageren, sluiten ze hun ogen en orgen zelfs helemaal af, en vertrouwen ze exclusief op de electroreceptie.
De Guiana dolfijn (Sotalia guianensis) is het tweede zoogdier waarvan men heeft kunnen vaststellen dat het in staat is elektrische impulsen op te vangen, zo stellen Nicole U. Czech-Damal en collega's in Proceedings of the Royal Society.

dolfijn
Op de snuit van deze dolfijnen bevinden zich kleine gaatjes, die afstammen van de snorharen in ancestrale zoogdieren (zie afbeelding). Tevoren dachten onderzoekers dat dit rudimentaire overblijfselen waren van vroegere adaptaties, die nu geen nut meer hebben. Maar nu blijkt dat Guiana dolfijnen de organen in deze gaatjes gebruiken om elektrische signalen op te vangen. De gaatjes bevatten een dicht netwerk van gevoelige cellen die reageren op veranderingen in elektrische lading. Dit is een mooi voorbeeld van convergente evolutie, aangezien de anatomie van deze receptoren een geheel andere evolutionaire weg heeft gevolgd dan de snavel van het vogelbekdier of het zijlijn orgaan van vissen.